ฉันสัญญาได้เลยว่า ฉันป่วย หรือผิดปกติจริง ๆ นะ
จะว่าไงดีล่ะ
คืออย่างเวลาทำ Unity ใช่มะ
ตอนทำ World อะ เช่นตอน Coding อะ ฉันมักจะแบบว่า ถ้าเกิดว่ามัน Error
ฉันก็จะลบ และก็ทำซ้ำ วนไป ประมาณ 2-3 รอบนี่แหละ
รู้ตัวอีกทีก็ปาไปครึ่งวันแล้ว D:
จริง ๆ เป็นมาตั้งแต่ม. ต้นแล้วนะ
เรื่องไหนน่ะหรอ แบบว่า ตอนนั้นเรียนพิเศษเปียโนน่ะนะ
คือไม่ใช่ว่าฉันขี้เกียจซ้อมนะ
มันหน้ามือเป็นหลังมือเลย
กลับบ้านมา ฉันก็เปิดเปียโน ซ้อมเพลงทุกเย็นตลอด
และวันเสาร์-อาทิตย์ ก็ต้องเอาไปเล่นให้ครูฟัง
ที่แย่ที่สุดหรอ
ฉันซ้อมท่อนเดิมหลาย ๆ ครั้งก็จริง
แต่ฉันมักจะผิดท่อนเดิม และก็เล่นซ้ำเพื่อแก้ไข
แต่ว่า ฉันก็ผิดท่อนเดิม
และมันก็วนแบบนี้ไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมันฟลุ๊ก
แต่พอผ่านไปแค่คืนเดียว ก็เล่นท่อนนั้นผิดบ่อยครั้ง เหมือนเดิม
จะว่าเรียนรู้ช้าก็ใช่อยู่หรอก แต่มันเหมือนติดลูป ติดวนซ้ำไปเรื่อย ๆ
แต่ก็ ฉันก็มีน้ำตานะ ตอนนั้นที่ครูทนไม่ไหวจนแบบว่าลองไปตรวจสมองดูสิ
เพราะว่าเล่นผิดแบบนี้ซ้ำ ๆ เรื่อย ๆ
ฉันว่าฉันไม่ได้ขาดซ้อมเลยนะ แต่มันเหมือนพิการอะไรบางอย่าง
รู้ตัวตอนไหนว่าตัวเองไม่ปกติ
จริง ๆ ก็ตอนที่ครูประชดให้ไปตรวจสมองแล้วล่ะ
แต่ว่าพอโตขึ้นมา
ฉันมีเพื่อนสมัยเด็กคนนึงใช่มะ คนนั้นเขาเรียนรู้ไวมาก ๆ ผ่านไปเพียงแค่ 6 ปี ที่ไม่ได้เจอกัน
ก็เป็น 3D Modeler ที่งานดีมาก ๆ
แน่นอนว่าฉันเองก็มาทางสาย 3D Modeling เหมือนกัน
แต่ฉันรู้สึกถึงเรื่องวนลูปบ่อยครั้งมาก ๆ
คือเวลาฉันคิดเรื่องการวางจุด หรือการทำ Topology
ฉันมักจะหัวตันเสมอ และถึงลงมือทำ ก็มักจะทำวิธีเดิม ๆ ซ้ำ ๆ 2-5 ครั้ง
จนรู้สึกว่าตัวเองเสียเวลา และก็เลิกทำไปเลยซะงั้น ._.
เพื่อนมักจะบอกฉันว่า การสื่อสารห่วยมาก แม้แต่แฟนฉันก็พูดแบบเดียวกัน
จะว่ายังไงดีล่ะ จัดลำดับการพูดไม่ได้
แบบ ฉันชอบพูดสิ่งที่อยู่ในหัวออกมา สิ่งที่คิดได้ตอนนั้น แต่ต้องพยายาม ที่จะต้องเรียบเรียง และเล่าความคิดก่อนหน้าที่จะเล่าออกมา
และก็การเรียบเรียงลำดับความสำคัญ
ฉันหลาย ๆ ครั้งที่รู้ว่ามีอะไรที่ต้องทำ แต่พอนึกได้ว่า อ๋ออ อันนี้สำคัญ พอทำเสร็จปุ๊บ อีก 2-3 เรื่องหลัง ฉันจะไม่รู้เลยว่า เอ๊ะ แล้วต่อจากนี้ อันไหนสำคัญกว่า
อย่างเช่น เปิดเซิร์ฟไมน์คราฟให้เพื่อนเสร็จแล้ว
แต่เอ๊ะ แล้วฉันต้องทำอะไรต่อนะ ระหว่าง นั่งทำสไลด์สอนภาษาญี่ปุ่นต่อ หรือว่าเปิดเกมเล่นกับแฟน หรือว่าออกกำลังกายนะ
แต่เรื่องน่าเศร้าอย่างนึงก็คือ
แฟนฉันต้องแบกรับเรื่องนี้ไปด้วย
"แฟนคะ ลูบหัวให้หน่อยสิ ^^"
"ค่า"
*ลูบ*
สัก 30 วิ
"แฟนคะ ลูบหัวให้หน่อยสิ"
*แฟนไม่ลูบให้*
อืมม...
สัก 10 วิ
"แฟนคะ ลูบหัวให้เค้าหน่อยค่ะ"
"ไม่"
QwQ
สัก 30 วิ
"แฟนคะ ลูบหัวให้เค้าหน่อยค่ะ"
*ความเงียบ*
เรื่องสุดท้ายก็คงคล้าย ๆ กัน ก็เหมือนกันล่ะมั้ง
ฉันชอบแบบ
เรียกเพื่อนชื่อพอล
>ไอ่พอล ๆ
<ฮะ
>เอ่อ... ไม่มีอะไร
สักประมาณ 1 นาที
>ไอ่พอล ๆ
<ฮะ
>เอ่อ... ไม่มีอะไร
<มีอะไรก็บอกดิ
>ไม่มีอะไรจริง ๆ นะ
>แค่อยากเรียกเฉย ๆ
ตอนเรียกเพื่อน ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้เลย มันแบบว่างเปล่าจริง ๆ แบบเรียกไปก่อน แต่พอคิดแล้วมันก็เออ...ไม่มีอะไร แบบนั้นอะ
ตอนนี้คงมีเท่านี้ล่ะมั้ง
สรุปของสรุป
ผมเรียบเรียงคำพูดไม่ค่อยเก่ง เลยเขียนมาให้อ่านครับ
ขออภัยจริง ๆ ครับ T T
เรื่องที่กังวลที่สุดตอนนี้ (หนักขึ้นมากหลังกลับจากญี่ปุ่น ประมาณ 6 เดือน)
- วิตกกังวลแทบตลอดเวลา มีความคิดแบบ "ถ้าไม่ทำ...ต้องแย่แน่" วนในหัวหลายเรื่อง เช่น ถ้าไม่ขยับร่างกายจะอ้วนแน่ / ถ้าอาม่ายังติดต่อกับคนนี้อยู่ เราซวยแน่ / ถ้ายังไม่อ่านหนังสือ จบเห่แน่
- รู้สึกต้องรีบทำอะไรตลอด หยุดพักไม่ได้ รู้สึกว่าถ้าไม่ทำอะไรที่มีประโยชน์ = ผิด และคนอื่นจะมองว่าแย่
- รู้สึกโหว่ ๆ ทั้งที่ชีวิตก็ปกติดี
- ระแวงมากกว่าก่อนไปญี่ปุ่นอย่างชัดเจน
- ตอนต่อแถวหรือจ่ายเงิน ระแวงคนแซงคิว นึกซ้อมการเผชิญหน้าในหัว และรู้สึกพร้อมสู้ตลอดเวลา
- ช่วงหลังไม่อยากมีเพื่อนแล้ว อยากถอยห่างจากคน และพูดไม่เข้าหูคนอื่นบ่อยขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ
- ตอนเด็กมีความกังวลเล็กน้อย แต่ตอนโตเป็นบ่อยขึ้นมาก
ช่วงที่ไปญี่ปุ่น
- ฝึกงานไคโกะ (ดูแลผู้สูงอายุ) ที่ญี่ปุ่น 6 เดือน ทำงานแทบทั้งวัน ต้องห้ามเสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว
- ช่วงเวลาพักมักต้องดูแลผู้สูงอายุคนเดียว ระหว่างทำความสะอาดคนหนึ่ง เซ็นเซอร์เตือนว่าอีกคนกำลังจะลุก ต้องวิ่งไปห้าม แล้วกลับมาทำใหม่ เกิดซ้ำบ่อย
- อยู่คนเดียวครั้งแรก ป่วยบ่อยเพราะอากาศหนาว
เรื่องที่เป็นมานาน (ประมาณ 10 ปี ตั้งแต่ ม.ต้น)
- ทำอะไรไม่สำเร็จจะวนทำวิธีเดิมซ้ำ 2–5 รอบ เช่น แก้โค้ด ทำงาน 3D ซ้อมเปียโนแล้วผิดท่อนเดิมซ้ำแม้ซ้อมทุกวัน
- เรียงลำดับคำพูดไม่ได้ เพื่อนและแฟนบอกว่าสื่อสารเข้าใจยาก
- ทำงานหนึ่งเสร็จแล้วไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อ
- พูดหรือทำซ้ำโดยห้ามไม่ทัน เช่น เรียกชื่อเพื่อนทั้งที่ไม่มีอะไรจะพูด โดยไม่มีความรู้สึกอะไรนำมาก่อน, ขอให้แฟนลูบหัวซ้ำทุก 10–30 วินาที
ผลกระทบ: เสียเวลามาก เลิกงานกลางคัน กระทบความสัมพันธ์กับแฟนและเพื่อน เหนื่อยใจตลอดเวลา